พักฟรีกินฟรี นิวซีแลนด์ (2)

| August 1, 2012 |

8/10/2011 การเดินทางที่โคตรจะยาวไกล

และแล้วในที่สุดเครื่องบินสายการบิน Jet star เที่ยวบินที่ 3K402 ก็ร่อนแตะรันเวย์ของเมือง Auckland ได้เสียที หลังจากที่เมื่อวานดีเลย์กว่าจะขึ้นต้องรอเป็นชั่วโมง รวมเวลาในการเดินทางทั้งหมดของผม กทม-สิงคโปร์ 3 ชม รอเครื่อง 9 ชม สิงคโปร์-ออกแลนด์ 9.15 ชั่วโมง รวมแล้ว 21.15 ชั่วโมง

ถึงออคแลนด์เวลา 11.15 ออกมาปุ๊ปสิ่งแรกที่สัมผัสได้ คือ ถ้าใครเป็นคนร้ายหรือมีเจตนาที่ไม่ดีที่จะมาเที่ยวที่นี่ต้องโดนแน่ๆ ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองยืนออกันเป็นแถวเป็นแนว กะจำนวนเอาคร่าวๆน่าจะได้ราวๆครึ่งนึงของผู้โดยสารลำนี้เลยทีเดียว

ผมเดินมาซักพักก็ถูกตำรวจคนนึงมาสะกิดบอกให้ไปสัมภาษณ์กับอีกคนนึง คาดว่าคงเพราะหน้าตาท่าทางเหมือนคนที่อยากจะหลบหนีเข้าเมืองเป็นแน่แท้ ส่อพิรุธให้เขาสงสัย ก็น้ำก็ไม่ได้อาบตั้งหลายชั่วโมงแล้วหนวดก็เริ่มจะรุงรังยังไม่ได้โกน ดีที่ผมไม่มีความตื่นเต้นในเรื่องนี้เท่าไรแล้ว หลังจากที่เดินทางบ่อยๆเข้ามันก็ชิน คิดว่าถ้าเรามีจุดประสงค์ที่ชัดเจนแท้จริงตอบเขาได้ก็ไม่มีปัญหาอะไร และแล้วก็ผ่านไปได้ด่านแรก

เดินต่อมาเรื่อยๆ จำนวน ตม. ยังเยอะอยู่เช่นเดิม และแล้วก็ถึงหน้าทางผ่านด่าน ตม. คุยกับเจ้าหน้าที่สนุกดี แต่เมื่อเธอเห็นว่ามาคนเดียวและวางแผนจะอยู่สามเดือน เธอก็ขอให้เขียนชื่อและเบอร์โทรของคนที่รู้จักที่คาดว่าจะไปอยู่ด้วย โชคดีที่ผมมาอยู่แบบกับโฮสเลยเขียนชื่อ ทริเซีย ลงไ

ตลอดเวลาที่ถูกถามนั้นผมไม่ค่อยมีความตื่นเต้นเท่าไร ตอบไปตามความจริง แต่ก็ไม่เอ่ยเรื่องการเที่ยวแบบทำงานแลก คาดว่าถ้าคนไทยคนอื่นๆจะมาเช่นผมนี่ก็ยากเหมือนกัน ถ้าภาษาไม่ค่อยได้ตอบไม่ฉะฉาน ผมเดาว่าน่าจะมีปัญหาเหมือนกัน ยิ่งถ้าเป็นผู้หญิงแล้วอยากมาคนเดียวนี่ยิ่งคงจะลำบาก

แต่สิ่งดีๆที่ได้ในทุกๆด่าน คือ เมื่อเขาถามว่าเราทำอะไร พอบอกว่าเป็นนักเขียนไปเท่านั้น ท่าทางเขาจะยอมให้ผ่านไปได้ง่ายขึ้นและสนใจเราในทางที่ดีขึ้นเป็นพิเศษ ไม่รู้เล้ยว่าไส้น่ะแห้งสนิทเลยตอนนี้

ในที่สุด ด่านสุดท้ายก่อนปลายทาง ด่านตรวจสิ่งของต้องห้ามนั่นเอง โดนเปิดกระเป๋าดูแต่ไม่มีปัญหาอะไร เครื่องแกงที่ซื้อมาแบบซอง และ น้ำมะขามเปียก ถ้าเราซื้อมาแบบห่อหุ้มอย่างดีก็สามารถนำเข้ามาได้ แต่ขอเตือนไว้ให้ระวังจงดีว่า ห้าม โดยเด็ดขาด สำหรับพวกผักสดและผลไม้ ถ้าใครทะเล่อทะล่านำเข้ามาในด่านนี้นี่ต้องเสียเงิน 400NZ$ เลยทีเดียวเชียวล่ะ
ผ่านออกมานอกด่านสิ่งแรกที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับนักเดินทางระบบโฮส คือ ซิมการ์ด เพื่อใช้ในการติดต่อโฮส เพราะเมื่อเราได้เข้าไปอยู่อาศัยกับโฮสแล้ว รายจ่ายทุกอย่างก็แทบจะเป็นศูนย์ ดังนั้นควรจึงควรยืนยันให้แน่ใจว่าเราและเขาจะไม่พลาดซึ่งกันและกัน

ผมโทรไปหา ทริเซีย ตามเบอร์แรกที่ให้ไว้ ปรากฏว่าเบอร์ผิด จึงโทรไปอีกเบอร์ คราวนี้มีคนรับเป็นผู้ชาย คุยกันแล้วคอนเฟิร์มแน่นอนว่าผมมาถึงแล้วและเขาจะมารับ โล่งใจไปได้แล้ว เหลือแต่ภารกิจสุดท้ายคือต้องขึ้นไอ้รถ Naked bus แล้วเดินทางไปให้ถึงที่หมายยัง Albany bus stop ถ้าสำเร็จก็เป็นอันจบวันนี้กันไปได้อย่างหมดปัญหา

ออกมายืนรอรถเมล์เปลือย(Naked Bus) หน้าสนามบิน

ป้ายบอกเวลาว่ารถมาจะเมื่อไร

ระหว่างนี้ก็ต้องรอรถซึ่ง ทริเซีย แนะมา คือ Naked bus และเธอบอกให้จองล่วงหน้าซึ่งผมก็ทำตาม แต่มันมีแค่รอบเดียวนี่สิ รอบ 4.15pm ระหว่างนี้ผมก็ต้องหาอะไรทำฆ่าเวลาไปก่อน และแล้วอาหารมื้อแรกในประเทศนิวซีแลนด์ของผม ก็คือ เบอร์เกอร์ KFC นั่นเอง ในราคา 2.90$ ไม่เลวเลยในราคานี้ แต่ที่เลวคือ กินเสร็จแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังเหลือเวลาอีกนานโขจึงไปซื้อ Pepsi max ร้านเดินนั่นแหละ มาในราคา 2.20$ มาสำนึกได้ว่าตอนแรกน่าจะซื้อเป็นชุดของมันไปเลยน่าจะประหยัดได้มากกว่า
ในที่สุดก็เข้ามาถึงในตัวเมือง และต้องรอต่อรถอีกประมาณสองสามชั่วโมงเพื่อจะไปบ้านโฮสในเขต Albany จึงเดินเที่ยวถ่ายรูปแถวๆนี้ไปก่อน
คนเดินกันพลุกพล่านเนื่องจากเป็นช่วงเทศกาลแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก ประเทศนี้บ้าคลั่งกัน

อย่างหนักถึงขนาดตัววีซ่ายังเขียนว่าขอต้อนรับสู่ RWC2011 แล้วใบที่ให้กรอกเข้าประเทศยังถาม

ต่ออีกว่าคุณมาที่นี่เพื่อมาดูรักบี้ world cup2011 ใช่ไหม ซึ่งผมก็ตอบไปว่า ไม่!!!!

ระหว่างที่เดินดูฝูงชนอยู่ เฮ้ยยย นั่น หมานุสต่างดาว ผู้คนเข้ามามุงกันตรึม

น่ารักหรือว่าน่าชังหว่า แต่เจ้าของหมารอยสักโคตรเท่ห์อ่ะ ผู้คนที่นี่สบายๆใส่รองเท้าแตะขาสั้น

เข้าสถานที่ราชการได้ สถานที่ของเขาไม่รู้สึกว่าถูกดูหมิ่น
ร่วมกลุ่มผู้แสวงหารถเมล์ ต่างคนต่างมองหน้ากันทำไมมันยังไม่มา ระบบการบริการของที่นี่จะเน้น
ให้เจ้าหน้าที่น้อยที่สุดไว้ก่อนเพราะค่าแรงแพง พวกเราจึงต้องมายืนรอลุ้นกันเองโดยที่ไม่มีใครคอย
มาบอกว่ารถเมล์มันจะมาจอดที่จุดนี้นะ ผมใช้การอ้าปากถามคนขับเอาเอง แล้วก็ถามคนที่ยืน ออ กัน
ว่ามารอรถเหมือนกันรึเปล่า

มาแล้วเจ้ารถเมล์เปลือย มาถึงช้ากว่ากำหนด ทำเอาใจตุ้มๆต่อมๆว่าตูมายืนรอถูกที่รึเปล่า

จบวันได้อย่างลงตัว ^__^

Related posts:

Tags:

Category: นิวซีแลนด์, เที่ยวระบบโฮส

About the Author ()

...

Leave a Reply