เกาะแม่เหล็กดึงดูด

| September 8, 2012 |

      หลังจากการพักผ่อนที่เมืองทาวส์วิลซึ่งไม่ได้มีอะไรให้ทำมากนักนอกจากเดินดูรอบๆเมืองซึ่งแสนจะเงียบเหงาแล้ว  ก็มาถึงเวลาที่ตื่นเต้นอีกครั้งหนึ่งเพราะผมจะได้ขึ้นไปบนเกาะที่มีชื่อว่าเกาะแม่เหล็ก Magnetic island โดยชื่อนี้ถูกตั้งขึ้นเมื่อกัปตัน เจมส์ คุก(อีกแล้วครับท่าน) ได้แล่นเรือผ่านเกาะนี้แล้วเข็มทิศของเขาเกิดอาการรวน  ทำให้เขาเชื่อว่าเกาะนี้มีแรงดึงดูดจากแม่เหล็กจึงตั้งชื่อไปตามนั้น

   สิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวให้หลั่งไหลมาที่เกาะนี้ไม่ได้มาจากชื่อและเรื่องราวของมัน  แต่….มาจากสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆน่ารักๆ ที่มีชื่อว่า หมีโคอาล่า  ซึ่งสามารถพบเจอได้ในธรรมชาติ และอีกสิ่งหนึ่งก็คือเกาะนี้ยังอยู่ใกล้กับซากเรือจม SS-Yongala มากที่สุดอีกด้วย

   เมื่อรวมสองสิ่งนี้เข้าไว้ด้วยกัน  ตัวของผมจึงถูกดูดให้ขึ้นมาบนเกาะเกาะนี้ไปโดยปริยาย  ซึ่งนอกจากข้อมูลสองสิ่งที่กล่าวมาแล้ว  ก็เพียงพอที่จะทำให้ผมไปตะลุยเดี่ยวลัดเลี้ยวเที่ยวเกาะแต่เพียงผู้เดียว  โดยไม่มีการเตรียมการใดๆทั้งสิ้น

ท่าเรือขึ้นเกาะ Magnetic จากเมือง ทาวส์วิล ซึ่งหาได้ไม่ยากเพราะมีเพียงแค่ท่าเดียว

    หลังจากผ่านการนั่งเรือแค่ประมาณ 30 นาที  เรือก็เทียบท่าจอดหน้าเกาะ Magnetic  ซึ่งบรรยากาศดูจะไม่ได้คึกคักเท่ากับเกาะในประเทศเรานักซักเท่าไร  รู้สึกสบายใจเพราะไม่ต้องเบียดเสียดยัดเยียดยื้อแย่งแข่งขันกันกินกันใช้  

แผนที่เกาะแม่เหล็ก

   แต่ความดีใจนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน  เพราะผมวางแผนไว้ว่าจะหาข้อมูลของสถานที่ที่จะพัก และหาโรงเรียนสอนดำน้ำ  ซึ่งมาพบว่ามีทางเลือกอยู่ไม่มากเท่าไร  จุดที่ดูทาง internet ไว้ก่อนจะขึ้นเกาะนั้นตั้งอยู่ตรงที่พักที่มีชื่อว่า X-Base Backpacker Hostel  ซึ่งเจ้าหน้าที่บอกว่ารถเมล์กำลังจะออกภายใน 3 นาทีนี้  ถ้าพลาดคันนี้ก็รอไปอีกอย่างต่ำครึ่งชั่วโมง  ทำให้ผมต้องกระโจนขึ้นรถเมล์พร้อมสัมภาระใบใหญ่ 2 ใบและใบน้อยอีกหนึ่ง  โดยที่ยังค้างคาใจว่าตกลงตูตัดสินใจไวไปไหมเนี่ยยยย

 

ท่ารถเมล์ที่ติดกับท่าเรือบนเกาะ ขอแนะนำว่าใครจะมาเที่ยวเกาะนี้ควรจะซื้อของตุนมาจากเมืองทาวส์วิล เพราะของบนเกาะนี้จะแพงขึ้นมาอีกพอสมควร

 

ขึ้นรถมาแบบงงๆ พร้อมกัยสัมภาระใบใหญ่ ค่ารถเมล์ที่นี่แพงพอสมควรถ้าจำไม่ผิดจะเป็น 2.70$

 

ถนนขณะรถเมล์วิ่ง ไม่ค่อยจะมีรถและคนเดินสวนมาเท่าไรนักแม้ว่าช่วงนี้จะเข้าฤดูท่องเที่ยวแล้วก็ตาม

 

ถึงแล้ว X-Base Backpacker ไม่เลวเลยทีเดียว เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นต้นมะพร้าว

 

นอกจากนี้ตัวรีสอร์ตยังอยู่ติดกับชายหาด วันที่มาฟ้าก็แจ่มใสเป็นใจเป็นอย่างยิ่ง ขอบอกว่าอย่าชะล่าใจเพราะวันอื่นๆฟ้าครึ้มหมดเลย

 

เพื่อนนักท่องเที่ยวชาวฝรั่งเศสที่ผมไปผูกมิตรบอกว่าที่ชายหาดนี้มีปะการังด้วย ส่วนผมไม่ได้ลงเพราะถึงแม้แดดจะดีเช่นนี้แต่น้ำนั้นหนาวนัก

 

ขอแค่วิวมาก็เพียงพอแล้ว และนี่คือภาพพระอาทิตย์ใกล้ตกดินของหาดแห่งนี้

     สิ่งที่ทำให้ผมกระอักกระอ่วนใจนิดนึง คือ ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมของเด็กมัธยมที่นี่  และโฮสเทลแห่งนี้ก็เต็มไปด้วยเด็กๆที่เข้ามาพักที่มักจะมาเป็นกลุ่มไม่ได้มากันแบบเดี่ยวๆ ซึ่งอารมณ์ต่างกับ YHA Hostel ซึ่งจะมีหลากอายุหลายกลุ่มมากกว่า  มันคงจะเป็นเรื่องที่สนุกมากเลยถ้าผมมีเพื่อนร่วมเดินทางมาด้วยซักคน  แต่ความเป็นจริงคือผมเดินทางมาตัวคนเดียว  เดี่ยวๆ และอารมณ์มัธยมของผมก็อาจจะสูญหายไปได้ซักพักนึงแล้ว  โชคยังพอจะเข้าข้างอยู่บ้างที่มีนักท่องเที่ยวชายชาวฝรั่งเศสที่หน้าตาพอจะไล่เลี่ยกับผมได้ตามเข้ามายังที่พักแห่งนี้  การผูกมิตรโดยบังคับจึงได้เริ่มต้นขึ้น

 

เด็กๆทั้งน้านนน ให้ความรู้สึกว่าผมเป็นคนแก่ไปเลย แถมจำนวนคนเอเชียที่เข้ามาพักรวมผมเข้าไปแล้วตกอยู่ที่เลข 3 เท่านั้น

    ครั้งหน้าจะมาเล่าเรื่องการไปเที่ยวคนเดียวตะลุยเดี่ยวแบบหาเพื่อนเอาดาบหน้า  ที่ทำให้ผมดีใจที่เดินทางมาเพียงคนเดียว  พร้อมกับภารกิจตามหาหมีที่เคยล้มเหลวมาแล้วที่ นูซ่าเฮด  และความคืบหน้าในการดำน้ำในจุดที่ดีที่สุดในประเทศออสเตรเลียกัน

 

 

 

 

 

Related posts:

Tags: , , , , , , ,

Category: ออสเตรเลีย

About the Author ()

...

Leave a Reply