พักฟรีกินฟรี นิวซีแลนด์ 3 เดือน

| August 1, 2012 |

พักฟรีกินฟรี นิวซีแลนด์ 3 เดือน
7/10/2011 วันแรกของการเดินทางและ Transit เครื่อง

ผมนึกเอาเองว่าถ้าเป็นทริปสั้นๆอย่างเช่น กรุงเทพ-เชียงใหม่ ซึ่งใช้เวลาแค่สองชั่วโมงกว่าๆ เป็นธรรมเนียมว่าเขาจะไม่ให้ของกินก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นทริปอย่าง สิงคโปร์- Auckland ซึ่งใช้เวลาประมาณ 8-9 ชั่วโมงนั้น เขาน่าจะมีน้ำและอาหารให้ สุดท้ายก็เพิ่งได้รู้จากทริปนี้ว่าสายการบินต้นทุนต่ำนั้นเขาไม่มีน้ำและอาหารให้ทุก ช่วงในการเดินทาง

มาถึงจุดนี้ทำให้ผมนึกถึงสุภาษิตฝรั่งขึ้นมาเลยคำหนึ่ง คือ You pay the price นั่นแหละ เราจ่ายอย่างไรก็ต้องได้เช่นนั้น ก็ผมเล่นซื้อตั๋วราคาถูกกว่าปกติตั้งสามเท่า ถ้าจะให้มันดีเท่าสายการบินปกติได้นั้น เขาคงจะบินมาส่งให้แค่ครึ่งทาง

ผมลองดูราคาตั๋วแบบถูกสุดๆแล้วจาก Auckland กลับ กรุงเทพฯ ช่วง ม.ค. ถูกๆก็ปาเข้าไป 1,000NZ$ เข้าไปแล้ว จึงต้องยอมลำบากเพื่อเอาความสบายไปแลกกับเงินที่ประหยัดได้มากันหน่อย ลองคิดดูใหม่เล่นๆ ถ้าผมซื้อตั๋วสายการบินปกติซึ่งน่าจะมีที่นั่งที่สบายกว่าให้ราคาเพิ่มไป 2,000 บาท , บินตรงไม่ต้องต่อเครื่องสามารถประหยัดเวลาไปได้ 7 ชั่วโมง เพิ่มให้ 2,000 บาท , อาหารและน้ำ 2 มื้อ ให้ 500 บาท สรุปแล้วถ้าเราเอาความสบายเหล่านี้ราคาตั๋วต้องเพิ่มไปอีก 4,500 บาท จากเดิม 8,500+4,500 ก็จะได้ 13,000 บาท ก็ยังถือว่าถูกอยู่ดีเนาะ

พักฟรีกินฟรี นิวซีแลนด์ 3 เดือน

บริการทุกระดับไม่ประทับใจของเที่ยวบินราคาโคตรประหยัด!!!! สังเกตุได้ว่าที่นั่งกว้างมั่กๆ

บริการทุกระดับไม่ประทับใจของเที่ยวบินราคาโคตรประหยัด!!!! สังเกตุได้ว่าที่นั่งกว้างมั่กๆ

เมื่อถึง NZ. แล้ว ผมยังยอมลำบากเพื่อแลกการประหยัดด้วยการจองรถบัสที่ชื่อ Naked bus ซึ่งมันมีรอบให้แค่รอบเดียวที่จะพาผมจากสนามบิน ไปยังจุดนัดหมายกับโฮสที่ Albany ผมต้องรอขึ้นรถถึง 4 ชั่วโมง คือเครื่องลง 10.55 รถจะมารับ 16.15 และจะไปถึงที่หมายเวลา 18.15

สรุปแล้วถ้าผมจะอดอาหารจากที่นี่ ผมก็คงจะไปสวาปามที่โน่นเป็นแน่แท้ ซึ่งราคาคงจะไม่ต่างกันเลย เผลอๆที่ NZ. น่าจะแพงกว่าด้วย ดังนั้นภารกิจแรกที่ผมจะทำคือการออกไปหาอาหาร

เป็นครั้งแรกที่บินแบบเปลี่ยนเครื่อง ทำให้ยังติดกับความรู้สึกว่าเราจะต้องออกไปเอากระเป๋าของเรา แต่ในเมื่อเราแค่มาเปลี่ยนเครื่อง กระเป๋าเขาขนย้ายไปให้เราเรียบร้อยแล้ว(หวังว่านะ) เราจึงไม่ต้องเหนื่อยและเสียเวลาตรงจุดนี้

ผมเดินไปเรื่อยเปื่อย เจอเจ้าหน้าที่คนนึงจึงลองเข้าไปถามเขาให้แน่ใจว่าเราไม่ต้องออกไปเอา กระเป๋าใช่ไหม คุยนิดเดียว แต่เขาใจดีช่วย Take care ซะมากมาย สุดท้ายเราจึงลงเอยกันที่เขาเดินพาผมไปชมสวนผีเสื้อซึ่งอยู่ภายในตัวสนามบิน นั่นแหละ แล้วต่อด้วยการพาไปสมัครเที่ยวกับทัวร์ฟรี ใช่แล้วครับ ทัวร์ฟรีจริงๆ แต่มีข้อจำกัดว่าเวลาในการเปลี่ยนเครื่องของเราต้องเกิน 6 ชม. ของผม 7 เข้าข่ายพอดี เหมือนจะน่าดีใจเลยเนาะ แต่จริงๆแล้วผมเพลียมาก ง่วงเพราะตื่นตีสี่ครึ่งแต่ก็ตื่นเต้นอยากไป ยิ่งจะได้ลองใช้กล้องใหม่เสียด้วย ตาปิดก็ต้องไปให้ได้ล่ะ

เตรียมตัวให้ดี สิงคโปร์ข้าพเจ้ามาแล้ว!!!

หาอะไรทำฆ่าเวลาไปเรื่อยเปื่อยในสนามบิน ขวามือคือผีเสื้อ

ลืมบอกไปว่าเจ้าหน้าที่ช่วยผมคนนี้ ชื่อ Grace Lim เธอทำให้ผมรู้สึกประทับใจมาก ยิ่งพอผมบอกว่าผมเขียนหนังสือ เธอยิ่งทำตัวดียิ่งขึ้นไปอีก คิดแล้วทำให้สังเกตุพบว่า ตั้งแต่ไปถ่ายทำมาแต่ละประเทศ ผมต่างโชคดีได้คนท้องถิ่นดีๆมาช่วยโดยตลอดเลย

และแล้วผมก็ได้นั่งอยู่ในรถทัวร์ฟรีที่จอดเพียงแค่ครั้งเดียวในย่าน ไชน่าทาวน์ เกรซบอกว่าทัวร์นี้มีเฉพาะบางช่วงเท่านั้นไม่ได้มีทุกช่วง ผมรู้สึกว่าไกด์เขาพูดได้เรื่อยๆลื่นๆดี บางครั้งมุขก็ขำเหมือนกัน แต่ประทับใจการพูดได้อย่าง Non-stop สมองทำงานอย่างไรนั่น

ชะโงกทัวร์(ฟรี)ที่สิงคโปร์

สิ่งที่ผมสังเกตุเห็นว่าน่าสนใจจากการทัวร์ครั้งนี้ คือ ประเทศนี้ถ้าพื้นที่ที่รถแล่นผ่านไปไม่ใช่ตึก ก็จะเป็นต้นไม้ หรือไม่ก็ท่าเรือขนส่งสินค้า เมื่อรถหยุดผมก็รีบขยับ ไม่ได้เข้าวัดหรอกครับ แต่ไปเข้าร้านอาหารที่เห็นไวๆตอนรถแล่นผ่านต่างหาก กะว่าต้องตุนไว้ให้พอกับการเดินทางที่ต้องใช้เวลา 8-9 ชั่วโมง

หลังจากชะโงกในรถแล้วก็ถึงจุดแวะจอดจุดแรกและจุดเดียวของทัวร์ฟรีทัวร์นี้นี่เอง ตกใจที่อาหารราคาไม่แพงอย่างที่คิด

ราคาอาหารช็อคผมมาก นึกว่าจะตกราวๆจานละ 100 บาทขึ้น แต่นี่ข้าวราดกับสามอย่างตกอยู่ที่ 4.3 SG$ หรือก็เกือบๆ 100 นั่นแหละ ส่วนน้ำนี่ตกราวๆ 1.6$ ก็ 30-40 บาทเท่านั้น ไม่ต่างกับบ้านเรามากมายเท่าไรนัก ยิ่งตอนกลับมาที่สนามบิน ผมไปกินตุนไว้ให้ว่าให้เบื่ออาหารกันไปยาวๆเลย ไปพบร้านอาหารจากการแนะนำของ เกรซ และ ไกด์ ว่าให้ไปห้องอาหารของพนักงานสนามบินที่เทอมินอล 2 เข้าไปพบว่าราคาอาหารที่นี่ตกอยู่ที่ระหว่าง 2-5 $ เท่านั้น

หลังจากกินข้าวเสร็จเรื่องตื่นเต้นก็บังเกิดเมื่อสายตาเกิดไปเจอรถสปอร์ตคันหรูเข้าให้ ซึ่งในประเทศนี้คนที่

จะมีรถได้ต้องจ่ายเงินไปไม่ใช่เล่นกับค่าธรรมเนียมมหาศาล เรามาลุ้นกันดีกว่าว่าหน้าตาของเจ้าของรถจะเป็นเช่นไร

รถคันนี้จอดอยู่ข้างวัดชื่อดังซึ่งผมไม่ได้จำชื่อมา ผู้คนที่ศรัทธาต่างมาบนบานสานกล่าวขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์
นึกว่าพระเอกอย่าง วินดีเซล จะมาเปิดประตูรถคันนี้ซะอีก ที่แท้นายจิ้งจกตกร่องที่ประนมมือขอพรเมื่อกี้นั่นแหละ ที่เป็นเจ้าของรถ สงสัยจะทำบุญไปมากนะเนี่ยยยย หวยงวดต่อไปเบอร์ไรครับ

หน้าตาของเจ้าของรถหรู เป็นนายแบบกิ่วลมโดยแท้ คุณน้าข้างๆยังจะหนากว่าอีกนะนั่น ใครจะหาแฟนรวยๆ
ขอให้จำหน้านายคนนี้เอาไว้
อารมณ์เสีย เบื่อจริงๆไม่มีรถหรูให้ขับ กลับมานั่งพาหนะราคากว่าพันล้านแถมยังไม่ต้องขับเองก็ได้วะ หลับยาวเลย เก้าชั่วโมงกว่าๆ
ได้เวลามนุษย์ต่างด้าวจะเข้ามาเยือนพื้นโลกแถบซีกโลกใต้แล้วล่ะคราวนี้ ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะประเทศนิวซีแลนด์เอ๋ยยยย ^__^

Related posts:

Tags:

Category: นิวซีแลนด์, เที่ยวระบบโฮส

About the Author ()

...

Leave a Reply