และที่นี่คือเขมร

| August 10, 2012 |

ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวเขมรได้โดยที่แทบจะไม่ต้องจ่ายเงินเลยทีเดียว  ทั้งนี้ก็มาจากระบบโฮสอีกเช่นกัน  โดยเป็นโฮสที่ผมรักมากครอบครัวหนึ่งจากประเทศไต้หวัน คือ จอห์นและชิงนั่นเอง  โดยมีเงื่อนไขให้ผมไปช่วยถ่ายรูปและวีดีโอเด็กๆจากโรงเรียนดาด้าที่มาทัศนศึกษาเพื่อการท่องเที่ยวและช่วยเหลือเด็กยากจนในทริปนี้

ไม่คิดมาก่อนว่าการเป็นนักท่องเที่ยวระบบโฮสจะได้มีโอกาสพิเศษเช่นนี้ด้วย  ผมจึงไม่พลาดโอกาสนี้ไปเป็นอันขาด  เพราะจะได้เจอโฮสที่รักอีกครั้ง  แถมยังจะมามาเปิดหูเปิดตาในประเทศที่ผมไม่ได้วางแผนที่มาเที่ยวในระยะเวลาอันใกล้นี้ด้วย

ทริปนี้เป็นทริปที่ค่อนข้างจะสั้นในการเที่ยวต่างประเทศของผม คือ ใช้ระยะเวลาทั้งสิ้น 6 วัน  โดยพักที่พนมเปญ 2 วัน แล้วจึงเดินทางไปพักที่เสียมเรียบเพื่อจะไปเที่ยวนครวัด และสถานที่โดยรอบ

ตลอดระยะเวลาทั้งหมดผมได้เรื่องน่าสนใจที่มีความพิเศษเฉพาะตัวของประเทศนี้และอยากจะเอามาเล่าให้ฟังดังนี้

อาหารเฉพาะถิ่นแบบเขมรที่คุณไม่ควรพลาด

เรื่องแรก คือ อาหารท้องถิ่นแบบเฉพาะตัวของกัมพูชา  ซึ่งเป็นมรดกตกทอดจากการตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสแต่ได้มีการผสมผสานเข้ากับความเป็นชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ผลที่ได้จึงเป็นขนมปังฝรั่งเศสที่ใส่ไส้ด้วย หมูสับลวก ไก่ยอ มะละกอและแตงกวาดอง( เหมือนส้มตำแต่ไม่มีเครื่อง )  ลืมถามชื่อไปว่าเขาเรียกว่าอะไรในราคาชิ้นละ 2000-4000 เรียล ( 1 บาท = 125 เรียล )

ผมได้ลองชิมอาหารชนิดนี้ครั้งแรกก็ตอนที่ จอห์นและชิง ซื้ออาหารเช้ามาให้พวกเรากินกันในวันที่ออกเดินทางจากพนมเปญมาเสียมเรียบ  และเมื่อได้มีอิสระออกมาเดินเที่ยวทั่วเมืองเองในช่วงหลังๆ ก็พบว่า  ร้านแผงลอยที่ขายอาหารประเภทนี้มีอยู่แทบจะทุกๆหัวมุมของถนน  ซึ่งรสชาติถือได้ว่าไม่เลวเลยทีเดียว  ใครไปเที่ยวอย่าลืมซื้อมาลองชิมดูล่ะครับรับรองว่ารสชาติพอใช้ได้และไม่น่าจะซ้ำกับที่ไหนในโลกอีกด้วย

 

ป้ายพรรครัฐบาลที่ 1

ป้ายนี้ใหญ่เป็นพิเศษตั้งอยู่กลางวงเวียนในเมืองเสียมเรียบ

อีกป้ายนึงที่มาตั้งสู้แข่งกับป้ายของฮุนเซน

 

 

 

 

 

 

 

ป้ายพรรครัฐบาลที่ 2

 

 

 

ป้ายพรรครัฐบาลที่ 3 และยังมีอีกหลายป้ายแต่ขี้เกียจจะลงแล้ว

 

 

 

 

 

 

เรื่องต่อมา คือ เรื่องป้ายโฆษณาที่เมืองนี้จะมีป้ายเด่นๆ ที่นับจากนำนวนของป้าย ได้แค่ 2 ป้ายเท่านั้น  ซึ่งป้ายแรกจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากป้ายโฆษณาพรรคการเมืองที่ชาวไทยหลายๆคนคงจะหมั่นไส้ขี้หน้านักการเมืองคนนี้ (มองให้ดีรูปบุคคลผู้นี้จะอยู่ตรงกลาง )  ซึ่งเมื่อได้มาพบเห็นและได้พูดคุยกับฝรั่งที่ทำงานที่มูลนิธิแล้วก็พบว่าเนื้อหาที่เขาเล่ามานั้นน่าจะจริง  โดยฝรั่งคนนี้บอกว่าบ้านนี้เมืองนี้ถูกครอบงำโดย ฮุนเซน ไว้หมดแล้ว  ประชาชนเขมรเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเลือกเพราะตัวเลือกอื่นๆก็ไม่ได้ดีไปกว่านี้  อีกทั้งเงินทั้งหมดของประเทศจะถูกดึงไปสู่การคอรัปชั่นของ นักการเมือง , ทหาร และตำรวจ เรียกว่าทุกอย่างได้ถูกควบคุมไว้หมดแล้ว

ผมได้เห็นวิถีชีวิตของผู้คนในเขมรแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีขึ้นมาเลยทีเดียว  คิดว่าคนไทยยังมีสิทธิ์ที่จะเลือกว่า เราจะโง่ จะขี้เกียจ หรือจะฉลาด  ยังมีสีให้แบ่ง  แต่ที่ประเทศกัมพูชานี้  คุณมีทางเลือกแค่เพียงทางเดียวเท่านั้น….ฮุนเซน

ป้ายสีฟ้าๆนี้เป็นป้ายของพรรค Cambodian People’s Party  ซึ่งผมพยายามสังเกตุหาป้ายพรรคการเมืองอื่นแล้วตลอดเส้นทางที่นั่งรถมาพบว่าจาก 100 ป้าย จะเห็นป้ายพรรคอื่นไม่น่าจะเกิน 5 ป้าย  โดยป้ายพรรคของฮุนเซนจะมีอยู่ทั้งในเมืองและตามชนบทโดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นทางระหว่างพนมเปญไปเสียมเรียบ

ป้ายต่อมาที่พบเห็นจำนวนประมาณครึ่งหนึ่งของป้ายแรก คือ ป้ายของอังกอร์เบียร์  อังกอร์ก็คือคำที่ฝรั่งเรียกแต่พี่ไทยเราเรียกว่านครวัดวัดนั่นเอง  เรียกได้ว่าเอาสมบัติชาติมาขายนอกสถานที่เลยทีเดียว  คงจะแปลกดีนะครับถ้าบ้านเรามีการตั้งชื่อสินค้าเป็น เบียร์วัดพระแก้ว อะไรทำนองนี้

ป้ายนี้จะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นตามสถานที่ท่องเที่ยว  มันทำให้ผมงงและสงสัยมากว่าป้ายโฆษณาสินค้าอื่นๆมันหายไปไหนหมดวะ  นี่จะเล่นมอมเอาคนทั้งประเทศให้มัวเมาด้วยเบียร์นครวัดให้หมดเลยใช่มั้ยเนี่ย

ผืนผ้าใบโฆษณานี้เด็ดจริง ได้ภาพสัญลักษณ์ของประเทศมาแบบ 2 in 1 เลยทีเดียว

ส่วนที่ผมชอบมากสำหรับแผ่นผ้าใบโฆษณาเบียร์ตัวนี้ คือ ความเชยของมัน  ไม่เชื่อก็ลองดูนะครับ  ภาพที่โฆษณา คือ ชายถือขวดเบียร์มือข้างนึงกำมือแนบอกอีกข้างยกขวดเบียร์ไปข้างหน้าเหมือนจะให้ชนขวดกัน  มันจะหมายถึงอะไร….กินเบียร์นครวัดแล้วได้ใจพี่ไปเลย ???  และบังเอิญว่ารูปที่ถ่ายมานี้มีป้ายอันดับหนึ่งและสองเข้ามาอยู่พร้อมกันพอดี

ปิดท้ายด้วยสิ่งประทับใจที่สุดของผม คือ ส้วมเขมร  ที่กลัวว่าเวลาเราฉี่จะไม่เย็นจึงมีการใส่น้ำแข็งเข้ามาช่วยคลายร้อน  ใครมาเที่ยวเขมรก็อย่าลืมสั่งน้ำเก๊กฮวยใส่น้ำแข็งมาลองชิมดูล่ะครับ  เผื่อรสชาติที่ได้จะออกฝาดๆเปรี้ยวๆเค็มๆ

 

 

 

 

 

Related posts:

Tags: , , , , , ,

Category: เอเชีย

About the Author ()

...

Leave a Reply