วู้ วูลองกอง ( ไม่มีลองกอง )

| August 24, 2012 |

อีกทริปที่ผมได้เริ่มต้นก่อนจะไปเที่ยวด้วยระบบโฮส  ชื่อของหัวข้อตอนนี้ก็ขอยืมมาจากชื่อทัวร์ของคนไทยที่เขาตั้งขึ้นมาเก๋ๆ ซึ่งทำให้ผมจำได้ไม่มีวันลืม “วู้ วูลองกอง” ทัวร์ไทยที่ผมไม่ได้ใช้บริการ  เพราะทริปนี้ผมมีพี่ที่เป็นคนไทยใจดีอีกคนหนึ่ง คนที่ชักนำพาผมเข้าไปทำงานที่ร้านไก่ที่โรสเบย์  เขาผู้นั้นคือพี่แบงค์( คนละคนกับวงแคลช )

ทริปนี้มีความพิเศษที่ผมจะได้เอาเจ้าสองล้อคู่ใจที่รับใช้ผมมานานจนเกินจะคุ้มกับราคาที่ซื้อมันมาในตอนแรกแล้ว

เจ้าสองล้อคู่ใจที่พาผมไปทั่วซิดนีย์มาแล้ว ภาพนี้ขอประชดตู้เก็บเงินค่าที่จอดรถอัตโนมัติหน่อย( ในตัวเมืองบ้านเขาถนนสาธารณะจะต้องจ่ายค่าที่จอดรถ ) อยากคิดแพงนักใช่ไหม( ชั่วโมงละ 2$ ) เลยเอาจักรยานไปทาบซะเลยไม่ต้องเสียเงิน

เมืองวูลองกองเป็นเมืองเล็กๆอีกเมืองหนึ่งที่สามารถนั่งรถไฟจากซิดนีย์ไปเที่ยวได้  ใช้เวลาประมาณ 45 นาทีก็จะถึง  โดยสามารถนำรถจักรยานขึ้นตัวรถไฟได้ในชั่วโมงไม่เร่งด่วนได้ฟรี  และเมืองนี้ยังมีมหาลัยที่คนไทยบางส่วนได้มาเรียนกันด้วย ถ้าใครเป็นแฟนคุณบัณฑิต อึ้งรังษี สุดยอดวาทยากรของไทยเราก็เรียนจบที่มหาลัยนี้ด้วย

ก่อนจะเข้าเมืองวูลองกอง เราขอมาแวะชมสิ่งความแปลกใหม่ทางธรรมชาติที่ผมยังไม่เคยเห็นมาก่อนที่เมืองไคอะม่า กัน มันคือ โบลโฮล ( Blow Hole ) หรือรูของหินที่มีโพรงปล่อยให้น้ำทะเลทะลุพุ่งขึ้นมา

 

ใครอยากมาเที่ยวเองให้ลงที่สถานี Kiama

 

ผมมาถึงแล้วน้าคร้าบบบ ที่ Blow hole

 

ผู้คนต่างเดินทางมาเฝ้าจับตาดูน้ำทะเลที่จะทะลักพุ่งขึ้นมาจากรูหิน

 

เอาล่ะมาลุ้นกัน

 

ปุ้ง…..พุ่งขึ้นไปสุดแล้ว

จากโบลโฮลนั่งรถไฟต่อไปอีกไม่นานก็จะถึงเมืองวูลองกอง  เมืองที่ไม่มีลองกองให้เห็นแม้แต่ช่อเดียว  มีแต่ชายหาดยาวที่มีคลื่นขนาดกำลังพอดีให้นักโต้คลื่นทั้งหลายมาลอยคอรอความรักจากกีฬาชนิดนี้  เป็นเรื่องแปลกมากที่ผมได้เห็นภาพของโรงงานอุตสาหกรรมติดกับริมชายหาด  ถือเป็นเรื่องไม่น่าเชื่อในประเทศนี้ เพราะ 1. ค่าแรงที่นี่แพงจึงไม่ค่อยมีโรงงานโดยส่วนใหญ่มักจะนำเข้าสินค้ามาจากเมืองจีนแทนการผลิตเอง  2. มาตรฐานสิ่งแวดล้อมที่นี่สูงมากจึงเป็นที่น่าสงสัยว่าโรงงานทำไมถึงมาตั้งได้ใกล้ชายทะเลขนาดนี้  แต่ถ้าดูจากควันสีขาวที่ปล่อยออกมาจากปล่อง เดาว่าน่าจะการันตีถึงมาตรฐานความสะอาดได้พอสมควร

 

ภาพของโรงงานเรียงรายตามแนวชายหาด เมืองวูลองกอง

ไม่สนว่ะ เราขอให้มีคลื่นก็พอ

 

ใครอยากมาถ่ายภาพนักโต้คลื่นรับรองไม่ผิดหวัง

 

ปิดท้ายทริปด้วยผีพุ่งใต้ อธิษฐานเร็ว

ขอให้ชาตินี้ผมได้ไปเที่ยวรอบโลกด้วยเถ้อะ…..เพี้ยงงง สาธุ

ปิดท้ายทริปนี้ด้วยภาพของอุกกาบาต กระสวยอวกาศ หรือผีพุ่งใต้  อะไรก็แล้วแต่จะเรียก  ที่พวกเราเห็นได้อย่างชัดเจนบนท้องฟ้าขณะกำลังเดินกลับไปยังสถานีรถไฟเพื่อเดินทางกลับซิดนีย์  ( มีใครพอจะตีออกมาเป็นเลขอะไรได้บ้างไหม )   ดูภาพทั้งหมดคลิกที่นี่

 

Related posts:

Tags: , , , , , , , ,

Category: ออสเตรเลีย

About the Author ()

...

Leave a Reply